|
Afscheid van Scotty:
3/7/97 ~ 8/7/08
 |
Scotty kwam
bij ons in 1997 na het afscheid van Tess.
Al op
jonge leeftijd merkten we dat er iets mis was met Scotty;
hij had de
ergste vorm van heupdysplasie
en we werden geconfronteerd met een moeilijke keuze,
ofwel moest Scotty
een zware heup operatie
ondergaan ofwel moesten we hem laten inslapen.
Gelukkig hebben we toen voor de operatie gekozen
Na een
lange revalidatie kon Scotty terug agility lopen,
zeer goed trouwens
want we hebben destijds zelfs
een 1ste plaats behaald in het vast 2de graad.
Maar het was van korte duur, na een seizoen wedstrijd lopen,
het was eind 2000, kreeg hij last van de andere heup en opnieuw moesten
we kiezen,
opereren of
geen agility meer. Hier was de keuze vlug gemaakt
en sinds dat
we
gestopt zijn met agility was hij
een perfecte huishond.
|
 |
Iedere
wedstrijd was Scotty van de partij, hij mocht, eerst de tent nadien de
caravan,
“bewaken”,
hoewel “bewaken” niet zijn sterkste kant was, want zo’n
lieve loebas kon
niemand kwaad doen.
En als hij een knalletje gehoord had
was ie de eerste om binnen te
zijn. Van één ding had hij geen schrik:
luchtballonnen. Uren heeft hij in de tuin gelopen
met de ogen naar de
hemel gericht om het gevaar vanuit
de lucht te plukken, wij wisten reeds lang ervoor wanneer er een
luchtballon
aankwam.
En telkens hij ging drinken kon je er met een dweil achter lopen want
wat kon hij smossen met zijn drinken! |
|
Sinds
een 2 tal maanden had hij echter last van slecht werkende nieren en is
zijn gezondheid heel snel
achteruit gegaan. De laatste week werd het erg moeilijk
voor Scotty,
maar taai zoals een Border gaf hij zich niet.
In samenspraak met Winnie
hebben we besloten om hem niet langer te laten
lijden en na tedere,
onvergetelijke momenten hebben we thuis afscheid genomen
van Scotty
......
Oh, wat
missen we al de waterplassen die hij achterliet telkens hij gedronken
had…..
wat missen we zijn geblaf om binnen te mogen na het horen van een
knalletje…..
wat missen we zijn tederheid…….
Wat
missen we Scotty…..
Hij zal steeds in onze gedachten zijn.
Chris
en Eddy
 |
|
