Nieuwe Zak
 

Hi Folks, Hé hé, eindelijk!! Ik heb ne nieuwe zak. Ne keicoole, en helemaal van mij. Daar heb ik zeker drie jaar achter gezaagd. En omda ik nu terug eel goe kan vlammen heb ik hem eindelijk gekregen. En nu moet ik voordoen aan de Mouse hoe em daar door moet vliegen. Ikke moet eerst, en dan staat die zak nog een beke open en dan kan diene kleine daar beter door. Ja, ik ben nu het vrouwke haren assistent. Ikke en de Mouse. Zelfs op ’t scholeke moest ik al keidikwijls voordoen hoe dat alles moest.En de Mouse moet dan laten zien hoe da het ni moet. Ha ha, da kan em goe! Soms is da zo’n plantrekkerke he. Vorige keer toen was het vrouwke met de kwat de piste aan’t slepen, anders vallen de paarden over hun eigen benen. (hoe verzinnen ze het hé) En toen wou die klein rat mee op de kwat, maar eindelijk kreeg em es nee te horen. Voila, zo moet da. Altijd zijn goesting willen. En toen ging em eel zielig achter die kwat lopen. En dan zijn orekes op half zeven, zijn oogskes alsof dat em gaat sterven. Ja, en wat dacht ge,na een kwartier (toen zijn tongeske helemaal op de grond hing) kan da vrouwke da ni meer aanzien en mocht em natuurlijk meerijden. Dus zijn orekes terug op half zeven, maar deze keer van de wind, want et vrouwke reed zekers 200 per uur.

Da is iets, diene Mouse. Vorige week dacht em ook es van slim te zijn. We waren rond de vijver aan’t krossen en hij dacht van  nen binnenweg te pakken. Der waren allemaal planten, en hij dacht als ik daarover vlam dan snij ik nen helen bocht af. Hij wist natuurlijk ni dat da waterlelies waren. Dus hij volle gas diene vijver in. De eerste twee meter leek em warempel over die bladeren te kunnen lopen maar dan… tja, blup blup en daar ging em. Plezant dat da was. Weer zijn oorkes op half zeven natuurlijk. Zelfs het vrouwke stond er bij te gieren. Voila, eindelijk is em es goe afgegaan. Die kleine macho.Overlaatst had em toch weer een ander lief zekers! Nen duitse herder zelfs. Nina noemt de duts! Ik zeg tegen em, zeg jong zoude es ni een lief van Uw eigen formaat zoeken. Awel, dat doen ik toch antwoord diene frankaard. Die denkt echt dat em zo groot is lek ne duitse herder. Stuk pretentie! Wacht als em volgend jaar bij de largen mag gaan springen, dan zal ’t wel anders zijn. Ik zal wel bij de mediums blijven, da ga me ni slecht af. Vorige week was ’t wedstrijd bij de KKK en ik was weer keigoe. ’t Was pertang keimoeilijk. Ik had al gezien bij ’t verkennen dat et ni simpel ging worden. Der was zo’n madam ( die met die twee zwarte engelsen ) die was daar zo’n ingewikkelde manouvers aan’t doen. Pff.. de moeite. Maar ’t vrouwke is er in geslaagd om éne keer en ni in de weg te lopen en op tijd te zeggen waar ik hene moest.Want das ni zo vanzelfsprekend. Den bompa kan er van mee klappen. Hij was in den jumping weer zo rap, dat ze gewoon vlak achter de muur stond te wisselen toen als em daar al over aan’t springen was.Dus da venteke kon ni tegoei springen en toen was em in de muur gesprongen en heel de muur op zijnen bol gevallen. En die was een beke verschoten .Ik heb ’t vrouwke  eel hard naar der voeten gegeven.En ze ga proberen van het nooit meer te doen. Das gewoon levensgevaarlijk, me zo’n vrouwke lopen. Als ik er aan denk ga mijn haar nog altijd rechtop staan. Ze moet nog veel leren! High five, Tuff

K.K.U.S.H.: 1202      Rek. nr: 979-6212312-49      BIC: ARSPBE22      IBAN: BE97- 9796-2123-1249